Մեսրոպ Հայունի : Համբարձումը` Մշտատեւ Ներկայութիւնը «Ե՛ս Եմ»-ին
22 Mayıs 2018 - Հակական տոմար - Տարի : 4510 / Ամիս : Մարերի / Օր : Կորդուիք / Ժամ : Խաւարակ

Մեսրոպ Հայունի : Համբարձումը` Մշտատեւ Ներկայութիւնը «Ե՛ս Եմ»-ին

Մեսրոպ Հայունի

Մեսրոպ Հայունի Tüm yazılarını göster..

06 Mayıs 2018 Bu haber 20 kez okundu.  

Համբարձումը` Մշտատեւ Ներկայութիւնը «Ե՛ս Եմ»-ին




Սիրելի՛ ընթերցող, վերջին կիրակնօրեայ խօսքիս վերտառութիւնն էր «Ե՛ս եմ», զոր կրնար ու կրցաւ արտաբերել եւ պարտադրել Յիսուս Քրիստոս լոկ, քանի միայն Ինք էր եւ Ինք է Մարդու Որդին, Աստուածամարդը, Աստուածորդին, Որդին` Երկրորդ Անձը Ս. Երրորդութեան:

Աստուածային գիտակցութեան, երկնատուր իրաւասութեան, բացարձակ ազդեցութեան եւ աստուածամարդկային համարձակութեան փաստային դրսեւորումներն են յաջորդ խօսքերը մեր Տիրոջ ու Վարդապետին, որ` «կը սորվեցնէր իշխանութիւն ունեցողի պէս» (Մտթ. 7,28-29), «քանի հեղինակութեամբ կը խօսէր» (Ղկ. 4,31-32):

«Ես Հօր մէջ եմ եւ Հայրը` Իմ մէջս» (Յվհ. 14,10):

«Հայրը եւ Ես ՄԷԿ ենք» (Յվհ. 10,30):

«Ով որ կը ծառայէ Ինծի, իմ Հայրս պիտի պատուէ զայն» (Յվհ. 12,26):

«Ես եմ Ճանապարհը, Ճշմարտութիւնն ու Կեանքը» (Յվհ. 14,5):

«Ես իսկ եմ Յարութիւնն ու Կեանքը» (Յվհ. 11,25):

«Ես եկայ, որպէսզի մարդիկ կեանք ունենան եւ առատութեամբ ունենան» (Յվհ. 10,10):

«Ես եմ քաջ Հովիւը, կը ճանչնամ իմ ոչխարներս եւ ոչխարներս կը ճանչնան Զիս, ինչպէս Հայրը կը ճանչնայ Զիս եւ Ես կը ճանչնամ Հայրը, ու կեանքս կը զոհեմ իմ ոչխարներուս համար» (Յվհ. 10,14-15):

«Եթէ մէկը ծարաւի է, թող Ինծի գայ եւ թող խմէ: Ան, որ Ինծի կը հաւատայ, անոր ծոցէն պիտի հոսին գետեր կենսատու ջուրին» (Յվհ. 7,37-38):

«Եկէ՛ք Ինծի դուք բոլորդ` վաստակեալնե՜ր ու բեռնաւորնե՜ր, եւ Ես պիտի հանգստացնեմ ձեզ» (Մտթ. 11,28):

Ի՞նչ «կրօնի» ո՛ր հիմնադիրը կրցաւ այսպէս խօսիլ… Ո՛չ մէկը: Որովհետեւ այդ բոլոր հիմնադիրները կամ այդ յորջորջեալ «առաքեալ»-ները թերի, մեղաւոր ու մահկանացու արարածներն էին լոկ, որոնք մեռան եւ փոշիացան:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ հովերուն հրամայել, ծովերը հանդարտեցնել, հազարաւորները կերակրել, հիւանդները բուժել, մեռելները յարուցանել ու բազմապիսի հրաշքներ գործել, ինչպէս Յիսուս Քրիստոս գործեց: Ո՛չ մէկը:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ ունենալ մտքի անկախութիւնը, կամքի ազատութիւնը, հոգիի կորովը, բարոյականի բացարձակութիւնը, սիրոյ ուժականութիւնը, ընկերասիրութեան գործնականութիւնն ու մարդկայնականութեան գերազանցութիւնը, ինչպէս Յիսուս Քրիստոս ունեցաւ եւ գործադրեց: Ո՛չ մէկը:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ չարչարուիլ, խաչուիլ ու մեռնիլ, ինչպէս Յիսուս Քրիստոս չարչարուեցաւ, խաչուեցաւ ու մեռաւ: Ո՛չ մէկը:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ թաղուիլ, յառնել ու համբառնալ, ինչպէս Յիսուս Քրիստոս թաղուեցաւ, յարութիւն առաւ ու համբարձաւ: Ո՛չ մէկը:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ երկինքէն իջնել, մարմնանալ եւ ապա երկինքը վերադառնալ, վերանալ մարմնով ու հոգիով, ինչպէս Յիսուս Քրիստոս երկնքէն իջաւ, մարմնացաւ եւ ապա երկինքը վերադարձաւ, վերացաւ մարմնով ու հոգիով: Ո՛չ մէկը:

Անոնցմէ ո՞վ կրցաւ բազմիլ տիեզերքին մէջ, ինչպէս «Ինքը` յարուցեալ Տէր Յիսուս, առաքեալներուն այսպէս խօսելէն ետք, համբարձաւ երկինք եւ նստաւ Աստուծոյ աջ կողմը» (Մրկ. 16,19): Ո՛չ մէկը:

Տօնեցինք «Համբարձումն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի», որուն «Յինանց»-ի տասնօրեակին մէջ տակաւին ըլլալով` կը մտաբերենք աստուածաշնչական այս սահմանումը. «Յիսուս Քրիստոս` երէկ եւ այսօր, նոյնն է միշտ եւ յաւիտեան» (Եբր. 13,8): Սուրբգրային սահմանումին մեր մտաբերումով կ՛ուզենք դաւանիլ եօթը ճշմարտութիւններ, որոնք նոյնպէս աստուածաշնչական են:

Առաջին ճշմարտութիւնն այն է, թէ Յարուցեալին համբարձումը պատմական իրողութիւն է, որուն պատահումը նկարագրեցին արժանահաւատ վկաներ (Մրկ. 16,19. Ղկ. 24,50-53): Դէպքին մանրամասնութեան հեղինակն է Ս. Ղուկաս (Գ. Առ. 1,3-14):

Երկրորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ Յիսուսի հոգիով ու մարմնով համբարձումը նախատիպը եւ երաշխիքն է Աստուծոյ շնորհքին ու բարեկամութեան մէջ ննջած մկրտեալներու հոգիին եւ մարմնին անմահական կեանքին (1Կոր. 15,1-58):

Երրորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ ինչպէս խաչեալ Տիրոջ յարութիւնը մեր յոյսն է, այսպէս ալ յարուցեալ Տիրոջ համբարձումը մեր փառաւորութիւնն է (Յվհ. 14,1-4):

Չորրորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ Յիսուսի համբարձումը նախերգանքն էր Աստուած Ս. Հոգիին գալուստին առաքեալներուն եւ աշակերտներուն վրայ. «Լաւ է ձեզի համար, որ Ես երթամ, որովհետեւ եթէ չերթամ, Մխիթարիչը պիտի չգայ ձեզի: Իսկ եթէ երթամ, Զինք պիտի ղրկեմ ձեզի» (Յվհ. 16,7):

Հինգերորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ Քրիստոսի համբարձումը կազմեց նախապայմանը Ս. Եկեղեցիին ճանապարհին համար «մինչեւ երկրին ծայրերը» (Գ. Առ. 1,8):

Վեցերորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ Յիսուսի համբարձումը ստոյգ երաշխաւորութիւնն է Դատաւոր-Թագաւորին երկրորդ գալուստին. «Ո՜վ գալիլիացիներ, ինչո՞ւ կեցած` կը նայիք դէպի երկինք: Այս Յիսուսը, որ ձեզմէ վերացաւ դէպի երկինք, պիտի գայ նոյնպէս, ինչպէս տեսաք Զինք, որ գնաց երկինք» (Գ.Առ. 1,11):

Եօթներորդ ճշմարտութիւնն այն է, թէ Քրիստոսի համբարձումը մեզի հետ մշտատեւ ներկայութիւնն է «Ե՛ս եմ»-ին, որ հրաժեշտի պահուն խոստացաւ իրեններուն. «Ահաւասիկ, Ես ձեզի հետ եմ ամէն օր` մինչեւ կատարածն աշխարհին» (Մտթ. 28,20):

Եզրակացութիւն: Յարուցեալին համբարձումը այն բաժանումն էր, որ յառաջացուց դեռ աւելի մերձաւորութիւն ու տեւական ներկայութիւն Արարիչին եւ արարածին միջեւ: Խաչեալին, Յարուցեալին ու իր համբարձումով` երէկ եւ այսօր Փառաւորեալին գործօն մօտաւորութիւնն ապրեցան ոչ միայն առաքեալներն ու աշակերտները (Պետրոս, Պօղոս, Ստեփանոս), այլ նաեւ առաջին քրիստոնեաները` հրէական ատեաններուն եւ հռոմէական կրկէսներուն մէջ, դարերու ընթացքին հաւատաւորներն ու վկաները, ինչպէս ալ` 451-ի Աւարայրի կտրիճները, «փափկասուն տիկինները», 1915-ի Հայասպանութեան նահատակներն ու 1990-ի Սումկայիթի անմեղները` միշտ ունկնդրելով եւ հաւատալով Անոր, որուն ձայնը արձագանգեց ու կ՛արձագանգէ դարերու մէջէն. «Երբ Ես բարձրանամ ու վերանամ, այն ատեն Ինծի պիտի քաշեմ բոլոր մարդերը» (Յվհ. 12,32):

Anket Tüm Anketler

Deyişler

Kitap Köşesi

Günün Sözü


Եթէ սէրը բացակայ է մեր տունէն, ուրիշ ոչ մէկ տեղ պիտի գտնենք զայն։

+