Մեսրոպ Հայունի : Պայքարի Ու Քաջութեան «Կարմիր» Կիրակին…Անդրադարձ
28 Haziran 2017 -    Հակական տոմար - Տարի : 4509 / Ամիս : Մարգաց / Օր : Սիմ / Ժամ : Առաւօտ

Մեսրոպ Հայունի : Պայքարի Ու Քաջութեան «Կարմիր» Կիրակին…Անդրադարձ

Մեսրոպ Հայունի

Մեսրոպ Հայունի Tüm yazılarını göster..

06 Mayıs 2017 Bu haber 195 kez okundu.  

Պայքարի Ու Քաջութեան «Կարմիր» Կիրակին…Անդրադարձ

Սիրելի՛ ընթերցող, այսօր, Յինանց զատկական շրջանին հինգերորդ կիրակին է, մակագրուած` «Կարմիր», որ միշտ կը յաջորդէ Աշխարհամատրան «Կանաչ» կիրակիին:

Թէպէտ այս գոյներուն յորջորջումը չունի ոչ մէկ ծիսական կարգաւորում ու աստուածաբանական նշանակութիւն, բայց եւ այնպէս, իր ժողովրդական-բարեպաշտական ծագումով հանդերձ, ստացած է իր հոգեբարոյական, այլաբանական ու փոխաբերական իմաստը` նաեւ քրիստոնէական տեսանկիւնէն:

Եղանակային այս ժամանակահատուածին` «Կանաչ»-ը աստուածաստեղծ բնութեան զարդարանքը եւ հրապոյրն է իր քաղցրաբոյր ու գեղածուփ դալարիքով, որ կանաչութիւնն է, խոտն է, բուսականութիւնն է նորածիլ եւ կենսաձիր:

Գարուն է ամէնուրեք: Բնութիւնը կ՛ապրի իր տարեկան վերազարթնումն ու վերազարդումը, որոնք մարդուն ոչ միայն մարմնականին վերանորոգ կենդանութիւն եւ հանգստացում կը բաշխեն, այլ նաեւ անոր հոգեմտաւորին կը շնորհեն յագուրդ մը` անդորրացուցիչ ու բաւարարող:

Այսպէս, «Կանաչ» կիրակին է, որ մեզ կ՛առաջնորդէ կեանքի խորհուրդին, երբ բնութիւնն ու մարդը կ՛անդրադառնան իրենց Արարիչին, որ բացարձակ Օրէնսդիրն է ամէն էակի, գոյի: Այս ճշմարտութեամբ առլցուն, նաեւ բնութեան մէջ ու բնութեան օգնութեամբ, մարդը ամէն տարի կ՛ապրի եւ կը վերապրի իր կեանքին գիտակցութեան, գեղեցկութեան, կարեւորութեան ու գերազանցութեան առկայութիւնը, շարունակութիւնը:

Մկրտուած մարդուն գիտակից, գեղեցիկ և գերազանց առկայութեան ու շարունակութեան ի խնդիր միշտ կայ քրիստոնէավայել կեանքին պայքարը, որուն խորհրդանիշն է «Կարմիր»-ը:

Երեք մատնանշումով կը գոհանամ: Առաջինն է Ս. Գիրքէն մէջբերումը, որ կը նկարագրէ պատերազմէն վերադարձող յաղթականը.«Իսկ ո՞վ է այս, որ Եդովմէն եկած կը հասնի. Բոսորէն ունի իր զգեստներուն կարմրութիւնը, գեղեցիկ պատմուճանով եւ հուժկու զօրութեամբ: … Ինչո՞ւ կարմիր են հագուստներդ…»(Ես. 63,1-2):

Երկրորդ` ծանօթ է բոլորիս, թէ մեր ժողովուրդը իր ռազմական ոգին ներշնչող, ազատաբռունցքը դարբնող ու հոգեբարոյական յաղթութիւնն ապահով հայուն խորհրդանիշը հանդիսացած համազգային դարերու հերոսը` Վարդան Մամիկոնեանը կ՛որակէ «Կարմիր»:

Երրորդ` քրիստոնեայ ժողովուրդներու հինաւուրց նուիրագործուած աւանդութիւնն է կարմիր ձորձով եւ կարմրագոյն դրօշակով պատկերել յարուցեալ Յիսուս Քրիստոսը, որ իր խաչամահով յայտարարեց իր հաւատաւորներուն.«Քաջալերուեցէ՛ք, որովհետեւ Ես յաղթեցի աշխարհին» (Յվհ. 16,33):

Ընդհանրապէս, եթէ կեանքը տեւական պայքար է, կարմի՛ր է, ապա, ուրեմն, քրիստոնէական ապրելակերպը շատ աւելի մշտական մարտնչում է, բոսո՛ր է, որուն մէջ Ս. Երրորդութեամբ կնքեալ անձը մնալու է կտրիճ մարտիկը, քանի իր մկրտութեան ու դրոշմին ս. խորհուրդներով ստացած է «Աստուծոյ զրահը` դիմադրելու սատանայի հնարքներուն եւ խաւարի ուժերուն», ամրապնդուած է «ճշմարտութեան գօտիով», զգեստաւորուած է «ուղղամտութեան լանջապահակներով», ապահովուած է «Աւետարանի խաղաղարար յօժարութեամբ», կրած է «հաւատքի վահանը», դրած է «սաղաւարտը … գլխուն վրայ» եւ կապած է «մէջքին Հոգիինսուրը, այսինքն` Տիրոջ խօսքը» (Եփս. 6,10-19):

Աստուածաշունչէն առնուած շեղագիր բառերը կը բովանդակեն ռազմական իմացութիւններ` պայքարի ոգիով դարբնելով օրհնեալ ջուրին մէջ մկրտուած եւ օրհեալ իւղով մեռոնուած հայ անհատը, որպէս զի կարենայ մտնել «նեղ դուռ»-էն եւ ընթանալ «անձուկ ճանապարհ»-ը, որոնք, սակայն, ստուգապէս կ՛առաջնորդեն «դէպի ԿԵԱՆՔ»-ը (Մտթ. 7,13-14):

«ԿԵԱՆՔ»-ն ուրիշ իրականութիւնը չէ, եթէ ոչ` «արքայութիւնն Աստուծոյ», զոր միայն «խիզախները կը յափշտակեն»: Հաւատքով անոնք պայքարող եւ յաղթող կտրիճներն են, առօրեային մէջ, որոնք «բռունցք» կը շարժեն շահելու համար «երկնքի Արքայութիւնը» (Մտթ. 11,12):

Քրիստոնէական դարերու ամէնէն առաջին եւ ծանօթ մարտիկներէն, քաջերէն ու յաղթականներէն մին եղաւ Ս. Պօղոս առաքեալը, որ իր կեանքին վերջաւորութեան, բաւարարուած համոզումով եւ անդորր սրտով, կրցաւ յայտարարել իր ընթերցողներուն եւ ունկնդիրներուն` զանոնք հրաւիրելով նոյն ընթացքին ու նոյն ապրելակերպին:

«Ահաւասիկ, ես արդէն ընծայուած եմ եւ հասած է ժամս մեկնելու: Մինչեւ վերջը պայքարեցայ բարի պայքարս, աւարտեցի ընթացքս, պահեցի հաւատքը: Հիմա պատրաստուած է ինծի արդարութեան պսակը, զոր Տէրը` արդար Դատաւորը փոխարէն պիտի տայ ինծի այն Օրը: Ոչ միայն ինծի, այլ նաեւ բոլոր անոնց, որոնք սիրով սպասեցին Անոր յայտնութեան» (2 Տիմ. 4,7):

Եզրակացութիւնս է: Արքայութիւնը կը տրուի միայն առաքինի կտրիճներուն. անոնց փաղանգէն է Ս. Վարդան Մամիկոնեան` հայագոյն Կարմիրը, զոր պաշտպան եւ օրինակ առնելու ենք հայավայել պայքարի ու քաջութեան մեր ամէնօրեայ մարտերուն մէջ…:




+